بسم الله الرحمن الرحیم
«إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ…»

روسای محترم قوای سه‌گانه جمهوری اسلامی ایران
سلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته
صبح جمعه، هنگامی که برای اقامه نماز از خواب برخاستم، ذهنم مشغول خوابی بود که دیده بودم. در عالم رؤیا منتظر امام خمینی بودم تا از منزل بیرون آیند و همراه ایشان سری به حال کشور بزنیم. انتظار طول کشید. چند قدم به پیش رفتم، سپس امام بیرون آمدند؛ تنها، با چهره‌ای اندوهگین، گویا سرگردان در میان اوضاعی که حالتی شبیه جنگ و آشفتگی داشت. ایشان پس از مشاهده نابسامانی‌ها به خانه بازگشتند، بی‌آنکه تصمیمی درباره آن وضعیت بگیرند. در همان حال رؤیا در دل گفتم: «این جنگ باید پایان یابد!» و همان‌جا رأی و نظر خود را بیان کردم که ناگهان زنگ ساعتِ نماز مرا بیدار کرد.
جالب است كه پیش از اقامه نماز، پیام شما سه بزرگوار را در فضاى مجازى دیدم و با شگفتی حس کردم تعبیر همان خوابی است که دیده بودم: سرگردانی در اداره کشور. چنین پیام‌هایی در تاریخ جمهوری اسلامی كم ‌سابقه است و خود نشانگر پیچیدگی و احتمالا بن‌بست مدیریتی است که حتی مردم عادی نیز از آن آگاه شده‌اند!

ازاین‌رو تصمیم گرفتم همان رأیی را که در عالم خواب به ذهنم رسید، با توضیحی روشن در اختیار شما قرار دهم؛ زیرا آنچه در خواب دیدم عیناً همان است که در بیداری به آن معتقدم.
اوضاع کنونی کشور ـ که آن را به جنگی نابرابر، سخت و هر روز فشرده‌تر شبیه کرده است ـ می‌طلبد با شجاعت و تدبیر به واقعیت‌ها نگاه کنیم. دشمنی که پیش روست، از نظر ابزار، قدرت و پشتیبانی‌های بین‌المللی، برتری چشمگیر دارد. از سوی دیگر، ادامه چنین تنش‌هایی جان مردم، امکانات کشور و زیرساخت‌های حیاتی را در معرض تهدید جدّی قرار داده است. تجربه‌های تاریخی نیز نشان می‌دهد پس از هر جنگ یا بحران فرسایشی، موج بیکاری، تورم و فقدان منابع مالی می‌تواند کشور را به سمت فروپاشی اجتماعی و اقتصادی سوق دهد و به قول آقاى دكتر پزشكيان هنوز جهاد اكبر مانده است!
در چنین شرایطی، از نظر شرعی و عقلی، ادامه مسیر پرخطر کنونی جایز نیست! تصمیم‌های حیاتی باید بر پایه جان مردم، مصالح کشور و آینده نسل‌ها باشد، نه بر اساس هیجانات یا وسوسه تندروانی که نه پاسخگو هستند و نه برايشان آينده ملت و كشور مهم است.

ازاین‌رو عرض می‌کنم:
١- از فرصت‌های موجود برای مذاکره، از جمله دعوت‌هایی که از سوی برخی کشورها مطرح شده، غفلت نشود.
٢- از فشارها و شعارهای تندروها نهراسید؛ آنان نه در برابر خون مردم مسئولیت دارند و نه فهمى از شرايط و واقعيات دارند!
٣- با توکل بر خداوند و با تصمیمی قاطع، باب گفت‌وگوی مستقیم با آمریکا را دوباره باز کنید.
٤- بالاخره مى دانيم كه در مذاكره بايد بده و بستان كرد! بازگشایی تنگه هرمز، واگذاری مقدار معین اورانیوم غنی‌شده به یک کشور ثالث، یا تعلیق موقت غنی‌سازی ـ در حدی که مصالح کشور تأمین شود ـ می‌تواند بخشی از طرح صلحی باشد که از ویرانی‌های بیشتر جلوگیری کند.
٥- شما خود مى دانيد كه دست‌یافتن به یک توافق برای پایان تنش‌ها، اقدامی است که نفع آن به کل ملت، کشور و آینده نظام بازمی‌گردد. پس با ديگر فرماندهان و افرادصاحب نظروتاثیرگزارهم گفتگو كنيد و از آنها بخواهيد همراه اين راى و نظر شوند و مردم را هم راضى كنند. بدانيد اكثريت مردم راضى به ادامه جنگ نيستند و آنها كه بعضا با جو رسانه اى و خيابانى بر طبل جنگ مى كوبند با گفتگو و توجيه راضى خواهند شد.
٦- بلاشك طبق آیه۷۲سوره احزاب که دربالا آمد،این امانت الهی ـ یعنی نظام اسلامی ـ که حاصل هزار سال تلاش فقها و علمای شیعه، رنج امام خمینی و يارانش، مجاهدت‌های شهدا و رشادت‌های رزمندگان است. اکنون این امانت در اختیار شماست؛ پاسداری از آن مستلزم تصمیم‌های سخت ودشوار، وگاه باخرده گیری جاهلان وسطحی نگران است ،اما تصمیم منطقی شما به جاودرست است.
شما بزرگواران، به‌ویژه ریاست محترم قوه قضائیه، مرا می‌شناسید و می‌دانید دلسوز بقای نظام بوده‌ام و آغاز نهضت را با امام خمینی تجربه کرده‌ام. از سر خیرخواهی و برای نجات کشور اين مطالب را عرض مى كنم و این نگاه بنده نه سیاسی است و نه احساسی؛ بلکه برآمده از سیره پیامبر اکرم در صلح حدیبیه، تدبیر امیرالمؤمنین در برابر معاویه، صلح امام حسن مجتبی ، و حتی رفتار اباعبدالله الحسین طبق اسنادتاریخی است که در شب سوم محرم برای جلوگیری از خونریزی، به خیمه عمر سعد رفتند و پیشنهاد بازگشت دادند؛ پیشنهادی که پذیرفته شد ولی شمر مانع اجرای آن گردید.
اینها برای ما درس بزرگ است: بطورقطع ویقین حفظ جان مردم و اصل دین و کشور، از هر چیز دیگری مقدم واولى است.

امیدوارم در این مسئولیت بزرگ الهی موفق باشید و به یاری خداوند، تصمیم‌هایی بگیرید که عزت، امنیت، آرامش و آینده کشور در آن باشد.

والسلام علیکم و رحمة‌الله
حوزه علمیه قم ،سیداصغرناظم زاده
٤ ارديبهشت ١٤٠٥